Ahmet Uluçay’ın sinema yolculuğu imkânsızlığın içindeki imkânın keşfidir bir bakıma. Filmleri, çocukluğun bakir, kural tanımaz, hayalbaz iklimine bir yolculuk vaadidir. Çocukluğunu, korkularını, düşlerini, cinlerini kovmadan, onlarla bir arada yaşayan Uluçay, eşyayla, ışıkla, gölgeyle, düşlerle oynadığı gibi kavramlarla da oynar. Referansını hep kendine veren Uluçay’ın filmlerinde hiçbir zaman binilmeyen -umudu, özlemi, uzakları çağrıştıran- tren, aslında Uluçay’ın kendine yolculuğunun imgesi şeklinde okunabilir. Uluçay, Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak’la seyircisini/okuyucusunu, Alaeddin misali lambasını/kamerasını sırlayarak çıktığı büyülü bir yolculuğa, yani “bildiğim her şeyi unutarak sinema yapıyorum” düsturuyla yüklerinden arındırıp berraklaştırdığı kendi dünyasına davet etmekte.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIPoetikaAristoteles (Aristo)
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKarakterlerTheophrastos
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYazılar FilmatikYılmaz Onay
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYaban ÖrdeğiHenrik Ibsen
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGelin Tanış OlalımSemih Çelenk
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki Tabip (Eski Yeni Harfli Orjinal Metin)Ahmet Vefik Paşa
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki Tabip (Sadeleştirilmiş Metin)Ahmet Vefik Paşa
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZor NikahıAhmet Vefik Paşa
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZor Nikahı ve Tabib-i Aşk (Aşk Doktoru)Moliere
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki EvlilikMoliere
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZonaGeoff Dyer
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZor AdamKazım Kaya