Sokakta bir süre ilerlediler. Avlu duvarı pek de yüksek olmayan bir evle karşılaştılar. Evin penceresi sokağa bakıyordu. Küçük pencerenin önünde çiçek saksıları vardı. Bir saksıda da karagül vardı. Mehmet Ali bu karagülü görünce: “İşte buldum!” dedi. Karagüle doğru koştu. Pencere kollarının ulaşabileceği yükseklikteydi. Karagül sokağa sarkıyordu. Mehmet Ali karagüle dokundu. Bu sırada Mehmet Ali’nin sesine bir nine pencerede belirdi. Mehmet Ali’nin karagüle dokunduğunu görünce: “Dokunma çocuk! O gül lanetlidir!” dedi.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİstanbul Sanat Macerası & Çocuklar İçin Sanat ve Gezi RehberiAlp Gani Oral
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILa Fontaine'in MasallarıOrhan Veli Kanık
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKızım Nerdesin?Aytül Akal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKış Ülkesi ÇocuklarıFerda İzbudak Akıncı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBinbir Gece MasallarıAnonim
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISevgi MasalıSamed Behrengi
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMasallarLev N. Tolstoy
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDemiryolu ÇocuklarıEdith Nesbit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISon Ada'nın ÇocuklarıZülfü Livaneli
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZuzu ile MinnakRefik Durbaş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Upuzuuun DerdiErdoğan Oğultekin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZümrütlü Hançer / Bilmece KrallığıEbru Tulum