Yaş Otuz Beş Yolun Tamamı Harun Uçur PDF

Hayatındaki engeline rağmen istikametini kıbleden, pusulasını Kur’an’dan ayırmayan kadim dostum abim. Zaman şahit oldu ki hayatının da bir vakitten öteye gidemeyeceğine. Rabbim mücadele, aşk ve sabırla geçirdiğin ömrüne bin şahit ve dost kıldı. Ruhun şad, mekânın cennet olsun dostum. (K. Uçur) Mark Twain kurguyla ilgili şöyle söyler: “Gerçek, kurgudan daha acayiptir, çünkü kurgu, olabilirlikleri gözetmek durumundadır; gerçeğin öyle bir zorunluluğu yoktur.” Kurgu mantıklıdır, açıklanabilir, anlaşılabilirdir ya da bu unsurları gözetmek zorundadır. Oysa gerçek çok yönlüdür, bütünüyle anlatılamaz, şöyle bir değinilip geçilir gerçeğe. Bu kitabın yazarı fantastik ya da farklı olma çabası içinde olmamış ama gerçekçi olma kaygısı da gütmemiştir. Ne bir biyografi yazmaya çalışmış ne de çok farklı olduğunu düşündüğü hikayesini anlatma telaşına düşmüştür. Ne bir edebi tarzın formatına sadık kalma çabası içinde olmuş ne de postmodern bir tarz oluşturmaya çalışmıştır. Neyin ne kadar önemli olduğuna kendisi karar vermiş bir standart telaşına düşmemiştir. Ne doğal görünme ne de estetik olma kaygısı vardır. Sadece hikayesini bilmemizi istiyor yazar. Hem de paylaşmak istediği kadarıyla. Kelimelerin arkasındaki küçük bir can, büyük ruhuyla haykırıyor: Bilin ki yaşadım, bilin ki yaşadım… (N. Altundağ) Hayatta imtihanın canlı şahitleridir onlar. Alınlarındaki secde izleri gibi siz onları, varlığıyla hissedersiniz. Yaptıkları veya yapmak istedikleri sizi kendisine hayran bırakır. Hatta derin bir iç çekersiniz, mahcubiyetten. Harun Uçur neslin sahabileri gibi sabırlı, azimli ve samimi bir iradeye sahipti. Siz onda Şeyh Ahmet Yasin’in mücadelesini, yine Ebu Salah’ın cesaretini görebilirdiniz. Unuttuğumuz tebliğ farizasını her daim uyguladığına şahitlik ederiz. İnşallah imtihanını hakkıyla verdiğine inandığımız güzel sevgiliye rabbim rahmet etsin. Ne mutlu ki arkasında onun yolundan giden mücahid kardeşler bıraktı. Ne mutlu ki kendisinden örnek alınacak güzel dersler bırakıt. Hakkını helal et, güzel insan… (S. Bazna)