Yamalı Yıllar Berkay Çelik PDF

“O yıllarda her yama; yamanan kıyafet için bir şans, kıyafetin sahibi için mutluluk demekti.” … Gönüllerin umut, ceplerin misket dolu olduğu yıllar… Kara lastiklerinin içine kum doldurup, kamyon şoförü olan gariban çocuklar… İşe yaramaz kumaş parçalarından yapılmış, oyuncak bebekler… Daha neler neler… … Sokaklardaki çocuk seslerinin yerini araba sesleri, salçalı ekmeğin yerini sandviç aldı. Zamanla şekerler çeşitlenip tatlandıkça, bayramların tadı da kaçtı. Yaşlıların kapısı çalınmıyor, bayramları kutlanmıyor artık. … Geçen o yıllar; şimdilerde küskün bir çocuk, gözleri yaşlı ve boynu bükük. Bizler küstürdük onu, bizler kıydık ona. Arkasını döndü ve ardına bakmadan, çekip gitti yıllarımız. Her gün bir adım daha uzaklaşarak… … Ey, benim geçip giden küskün yıllarım… Ey, benim sokaklarda toz toprak içinde kalan çocukluğum. Seni masumiyetinden öpüyorum. Affet beni, affet bizi…