Baksaç, hiçbir şiirinde Balkanlar’dan göçü onaylamamıştır. O, hep coğrafyada direnmek, orayı vatan yapan değerleri savunmak ve yaşatmaktan yanadır. Göçün ve göçenlerin onun için anlamı, coğrafyada Türkçenin ve Türklüğün gücünü kaybetmesidir. Her göç, onu ve halkını biraz daha yalnızlaştırmakta, Prizren’in ve bütün Balkanların sokaklarından, evlerinden Türkçenin sesini ve ruhunu eksiltmektedir. Baksaç, Türkçeye sadece bir iletişim aracı olarak bakmaz. Türkçe, içinde barındırdığı değerleri gittiği yere taşıyan, eşyaya ve coğrafyaya sindiren bir dildir. Bu yüzden şair, Akdere’nin akışında da, Kale’de de, rüzgarda da, yağmurda da Türkçeyi görür.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki DedektifGülşen Gazel
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZührem Savrulan GazelSaliha Değirmenci Yavaş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra ve Karabibik (Cep Boy) (Tam Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZiver ve DivanıHasan Kaplan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyıllık ŞiirlerMehmet Demirkol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra (Sadeleştirilmiş Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYürek ki paramparçaCemal Süreya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyılın Türk şiiri, 1900-2000Mehmet H. Doğan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre ŞiirleriRıza Süreyya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre’nin Risaletü’n-Nushiye ve Divan’ının Vahit Paşa 2 (3365-5) NüshasıEbubekir Eraslan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emrenin Risaletün-Nushiyye’si ve Divan’ıVasfi Babacan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre Hayatı ve Bütün ŞiirleriMustafa Necati Bursalı