Sürgün Metin Aktaş PDF

Necmettin, kadına yaklaşıp elini uzattı;”Gel haydi… Gidelim…”Askerlerin elinden kurtulan kaçlın, koşup yanımıza Sığındı; köylüler hep bir ağızdan gülüştüler.”Susun!” diye bağırdı komutan. Sesler birden kesildi.”Getirin şu kadını!…”Altı asker birden gitti. Kadını, ayaklarını yerdenKeserek taşıdılar. Kadın küfürler savuruyordu. Subay,Yaşlı kadının elini tutup, Necmettin’e uzattı;”Sıkı tut da kaçmasın.”Yaşlı kadın yine kaçtı; köylüler yine güldüler.Askerler onu döverek geri getirdiler; sağ bileğine Geçirdikleri kelepçeyle Necmettin’e bağladılar. Yaşlı Kadın Necmettin’in ardı sıra sürüklenip gitti……Karanlık çökmek üzereyken köye ulaştık. Köylüler,Köyün girişinde bizi bekliyorlardı. Köylerde,Günlerdir sürgünler konuşulurmuş; bütün gözler Üzerimdeydi. Köye, çevremdeki insanlarla birlikte Girdik; hakkımda bir şeyler söyleyip duruyorlardı;”Ne kadar da genç…””Sürgün diye diye nasıl korkuttular bizi.””Nasıl da perişan…””Hiç konuşmadı.””Dilimizi bilmiyormuş ki.”…