Sina – Ebediyet Aslıhan Doğa PDF

Sina, inatla direnen bakışlarını Karan’a çevirdiğinde dudaklarında alaycı bir gülümseme belirdi. “Senin kadar inatçı biri doktora bile konu olabilir,” dedi Karan, kaşlarını hafifçe kaldırarak. Sina yan gözle süzüp itiraz etti: “Abartma işte.” Karan ise lafını sakınmadı: “Abartmıyorum. Kendi bildiğini okuyorsun, başkasının doğrusuna kulak asmıyorsun, her şeyi kendi kurallarına göre yorumluyorsun.” Sina, sesinde ince bir alınganlıkla karşılık verdi: “Bu bir gözlemden çok, suçlama gibi geldi bana.” Karan omuz silkerek devam etti: “Gerçekleri söylüyorum sadece. Sen her şeyi matematik gibi kesin çizgilerle değerlendiriyorsun. Oysa insanlar, duygularla hareket eder. Yoksa robotlardan ne farkımız kalır?”

Sina’nın yüzünde bir anlık şaşkınlık belirdi: “Yani beni robot mu sanıyorsun?” Karan, onun bu tepkisine gülmeden edemedi. “Tam tersi. Sen, duygularının içinde kaybolacak kadar insansın. Robot olamayacak kadar.