Şîa’nın oluşum sürecinde, Hz. Peygamber’in vefatından sonra, yerine Hz. Ali’nin dinî ve siyasî anlamda Müslümanların imâmetine, nass ve tayin edildiği şeklinde bir düşünce geliştirilmiştir. Bu anlayışa göre; Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer’in de katkılarıyla Hz. Ali’nin bu hakkını gasp etmiş ve onun yerine halife olmuştur. En erken hicrî birinci asrın sonlarında ve önceleri gulât çevreler tarafından dile getirilen bu düşünce zamanla sistemli bir hale getirilmiştir. Bu çalışma ne Şiîliğin yerilmesi ne de Sünnîliğin savunulması gibi bir önyargı taşımaksızın, temel kaynaklara dayanmak suretiyle bu sürecin ortaya konulmasını hedeflemektedir.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı İle BirlikNeale Donald Walsch
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIEzoterik-Batini Doktrinler TarihiCihangir Gener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDeccal, Hristiyanlığa LanetFriedrich Nietzsche
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin ÜstüneDavid Hume
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin SosyolojisiMax Weber
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan ve Tapınak ŞövalyeleriAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILaiklik /Enigma'ya Dönüşen ParadigmaAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan Misyon ve DiyalogDr. Ali İsra Güngör
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOsmanlıdan Günümüze Misyoner FaaliyetleriNecdet Sevinç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAltay Türklerinde ÖlümJean Paul Roux
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞeyhler Müritler ve Yalancı PeygamberlerHulki Cevizoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Aydınının Din Anlayışı & 1980 Sonrası ÖrneğiDr. Necdet Subaşı