Baudelaire, Rimbaud’un vurgusuyla “şairlerin tanrısı”, kendisini “toprağa doğru çeken zamanın korkunç ağırlığı”ndan kurtarmak için şiirle sarhoş oluyordu. Ona göre, dünya sıkıntılı bir yer. Bu yüzden, dostlarına sarhoşluğu öğütlüyordu. Ne ile olursa olsun; “şarapla, şiirle ya da erdemle.” Kentler, doğa, insan gibi bir çok meseleyi yeniden tasarlayıp, kendisinden sonraki yüzyıllara taşıyan Baudelaire, şarap ve esrarı da birer şiire çevirmiş. Buğulu ve dumanlı ifadelerle. Ancak, ilkine daha ılımlı yaklaşırken, ikincisi için kötücül kelimeleri uygun görmüş, onu yalnızlaştırıcı bir büyüye benzetmiş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki DedektifGülşen Gazel
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZührem Savrulan GazelSaliha Değirmenci Yavaş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra ve Karabibik (Cep Boy) (Tam Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZiver ve DivanıHasan Kaplan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyıllık ŞiirlerMehmet Demirkol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra (Sadeleştirilmiş Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYürek ki paramparçaCemal Süreya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyılın Türk şiiri, 1900-2000Mehmet H. Doğan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre ŞiirleriRıza Süreyya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre’nin Risaletü’n-Nushiye ve Divan’ının Vahit Paşa 2 (3365-5) NüshasıEbubekir Eraslan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emrenin Risaletün-Nushiyye’si ve Divan’ıVasfi Babacan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre Hayatı ve Bütün ŞiirleriMustafa Necati Bursalı