Şara Mehmet Hanifi Arslan PDF

“Kün” ile başladı her başlayan… “Fe yekün” kadar basitti belki de her şey… … Söz başladı sonra ve ilk icraat cennetten etti insanlığı… … Yazı ile şekle büründü ardından söylemler… … Söz ve yazı belki de ne çektiyse şairlerden çekti, Gün geldi en müstesna anları taşıdı çağlara, gün geldi en kesif kahırları işledi tarihe, şairler marifetiyle, adına şiir denilen büyü… … Ve kim bilir, “Gün gelir Şairlerin de dili tutulur Sözler seçilir sözlerden Gerisi unutulur Kitab’ı eline alır bir şair Şiirinden utanır Zamanın keskin gözleri vardır Ölümsüz olanı iyi tanır” … Yine de bilirim inatçıdır şair. Zamanın tüm törpülemelerine rağmen vazgeçmez/vazgeçemez şiirden… Çünkü “Şairi en iyi şiir anlar Şaire en içli şiir ağlar” … Şimdi, Şiirin aşkın izini sürdüğü bir nefes daha alıyoruz… Ve yaşamaklığımız tarihin gölgesinde iz sürmeye devam ediyor… Aç yüreğini…