Sana Sımsıcak Bir El Verdim Coşkun Şimşekli PDF

“Bağımsız Türkiye” /sesi yetmiyordu inancına/ İnancın bir ömrü vardı/ Herkes-kendi gölgesinde-kendi gömütlüğünü taşıyordu” “Unutmak-tersinden yakmaktı hayatı/sabahlar ve kalabalıklar-kiralık gelinliklere benziyordu-hep hayat eskicisi olmaktan korkardım/çocuklar salıncakta sallanıyordu/Gençler-darağacında” Coşkun, bizim kuşağın tüm yaşamının – demeye dilim varmıyor ama- boy fotoğrafını çekmemiş mi dersiniz? Neredeyse “Sanatçı, çağının tanığıdır” sözünü kanıtlarcasına… Şiirlerinin hepsinden gözyaşı damlıyor, acı sızıyor… Şiirin önemli özelliklerinden birisi de yerli oluşu, toprağından kopmayışı. Zaten kendisi de “yapma güllerdir – solmayanlar / Kökü toprakta – olmayanlar” diyor ya. -Celal Kılıç- “Coşkun Şimşekli, duyarlığı zengin bir şair. İşlediği izlek ve konular aşk, doğa sevgisi, insan ilişkilerindeki içtenlik, yoksulluk ve açlığın insan ruhunda yarattığı derin acılar biçimindedir. Şair, ülkemizdeki yaşanan olaylara da yabancı kalmamış; şiirlerinde 12 Eylül hareketinin karabasanını da dile getirmiştir. Kimi zaman söylencelere başvurur. Eskil çağdaki ve günümüz köleliğine şiddetle karşı çıkar. -Mehmet Aydın- “Şiiri, hayatın diri yanını savunan bir insan eylemi olarak almak var, bir de harflerin, sözcüklerin, dizelerin iktidar kurduğu bir düzlemde değerlendirmek. İkisi de saygıyla karşılanabilir eylemlerdir. Ama, Coşkun Şimşekli, seçtiği sözcükler, ele aldığı temalarla ağırlıklı bir izlekle belli tarihsel dönemleri içselleştirmesi yanında, şiiri bütün bir doğallığı içerisinde hayatını sürdüren insanın üzerine odaklanıyor. Aslolan da bu değil midir?” -Metin Turan-