Ruhumun Mavi Gölgesi Musa Kazım Loğoğlu PDF

Ve şiirde ölen insan gerçek hayata açar gözlerini Şairin cennetinde Mürekkepten bir deniz Kalpten bir güneş Ruhtan bir gökyüzü vardır Sonsuz kollarını açar dizeler o insana Sever onu, sevdirir Yeşile, sarıya Ama maviye doyurur Azdır, özdür lakin sonsuzdur şairin sofrası Çünkü gerçektir orası Çünkü hayattır orası Orası gerçek hayattır çünkü Oraysa cennet Şairin cenneti…