Reddü’l Evham 3 Bilinmeyen PDF

Üstad Bediüzzaman Said Nursi (ra) Risale-i Nur Külliyatı ile Kur’an’ı Hakim’in cadde-i kübrasını göstermiş; Sünnet-i Seniyyeyi bid’alara karşı müdafaa etmiş, hayatı boyunca Ehl-i Sünnet ve’l-Cemaatin Kitap ve Sünneti Seniye’nin düsturlarından asla taviz vermeden; mezhep imamlarının gittikleri cadde-i kübrayı Kur’aniyi ilmen ispat etmiş ve bid’alara karşı müdafaa etmiştir. Hal böyle iken kökü ecnebi diyarında bulunan bir zındıka komitesi, Risale-i Nurları okuyanların zihinlerini bulandırmak, ümmeti, Kur’an-ı Azimüşşan’ın bu nurlu tefsirinden soğutmak için dehşetli fikirlerini yaymış, Üstadın (ra) bazı cümlelerine kast-ı mahsusla yanlış ma’nâlar vermiştir. İşte beş mes’eleden oluşan bu eser o gizli komitenin şimdiye kadar yaydığı bütün zehirli fikirleri Edille-i Şer’iyyeye dayanarak çürütmek ve doğruları gözler önüne sermektedir. Birinci Mes’ele: O gizli zındıka komitesi, Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri’nin Kastamonu Lâhikası’nda geçen “Risâletü’n-Nûr, hakáik-ı İslâmiyye’ye dâir ihtiyâçlara kâfî geliyor; başka eserlere ihtiyâç bırakmıyor” cümlesini fâsid te’vîllerle te’vîl edip, “Başka İslâmî eserlere, hattâ Kur’ân, Hadîs ve fıkha ihtiyâç yoktur” gibi bir ma’nâ vermelerine cevâb mâhiyyetinde mezkûr mektûbun şerh ve îzâhıdır. İkinci Mes’ele: O gizli zındıka komitesi, Bedîüzzamân Hazretlerinin “Risâle-i Nûr’un hocası, Risâle-i Nûr’dur. Risâle-i Nûr, başkalarından ders almaya ihtiyâç bırakmıyor” gibi cümlelerini te’vîlât-ı fâside ile te’vîl etmektedir. Bu mes’ele, bu cümlelerin şerh ve îzâhı hakkındadır. Üçüncü Mes’ele: O gizli zındıka komitesi, Üstâd Bedîüzzamân Hazretlerinin “Mehdiyyet cereyânı” hakkındaki ba’zı cümlelerini fâsid te’vîllerle te’vîl etmektedir. Bu mes’ele bu nev’i cümlelerin şerh ve îzâhı hakkındadır. Dördüncü Mes’ele: “Meyve Risâlesi”nin “Dördüncü Mes’elesi”nin şerh ve îzâhı hakkındadır. Beşinci Mes’ele: Cehennem’in ebediyyetini inkâr eden o gizli zındıka komitesine cevâb olarak Üstâd Bedîüzzamân (ra) Hazretlerinin Arabî İşârâtü’l-İ’câz tefsîrinde geçen Cehennem azâbı ve bu azâba müstehak olan ehl-i Cehennem’in durumu ile alâkalı ba’zı cümlelerin îzâhı hakkındadır.