Mevlevî geleneğinin son nefeslerini tutan bir dönemin sessiz tanıkları, bu mektuplarda can buluyor. Bahariye Mevlevîhanesi’nin son postnişini Midhat Bahari, tekke kapılarının ardına kadar kapanmasının ardından, derviş Feridun Nafiz Uzluk’la kurduğu yazışmalarla bir başka “meydan” yaratıyor. Her satır, kaybolan bir dünyanın özlemiyle dolu; geçmişin derinliklerine dalarken, “Gönlüme düşünce anlar, değişir acım neşeye / Mevlevîlik günlerimdir en canlı hatıram” dizeleriyle teselli arıyor.
Ama bu mektuplar sadece bir özlem değil, aynı zamanda bir direnişin de adı. Siyasi baskıların gölgesinde, dervişliğin nasıl yaşatılacağına dair bir yol haritası sunuyor: Eser bırakmak, halef yetiştirmek, matbuatta nefes almak… Midhat Bahari’nin “Ardında eser bırakan, geleceğe köprü olur” sözü, mektupların ötesinde bir manifesto gibi. Şimdi bu satırlar, pîr aşkına, kendi adresine ulaşıyor.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYazıyorum Öyleyse VarımProf. Dr. Ahmet Sevgi
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAşkın ŞahidiRabia Christine Brodbeck
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAşk Neden Can YakarMehmet Yıldız
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehrAŞKHayati Umut Sönmez
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZemheride AşkLevent Gökmen Demirciler
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZiya GökalpUmut Başoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehr-i AşkDoğukan Çalışkan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüregim Seni Cok SevdiCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYükselmek İsteyen Aşka DüşsünBirnur Ocaklı Daultrey
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunan Mitolojisinde AşkTurhan Yörükan