İşte ruku ve secdenin ifadesi tam da budur. Allah’ın önünde sınıfsız bir toplum ve bunun pratikte/sosyal hayatta göstergesi olarak; ruku ve secde şahıslara veya otoritelere değil; tek egemen güc olan Allah’a yapılır. Ruku ve secde eden; ne kalben, ne düşünce ve nede bedenen; Allah’tan başkasının önünde eğilmez. Öyleyse namaz (ruku ve secde) ne siyasi iradenin, ne işverenlerin ne de bir başkasının önünde; korku, rızık ve torpil endişesi ve ümidiyle iki büklüm olmasına izin vermez. Herşeyin sahibinin Allah olduğu bilinci ile onlara özgürlük üfler.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı İle BirlikNeale Donald Walsch
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIEzoterik-Batini Doktrinler TarihiCihangir Gener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDeccal, Hristiyanlığa LanetFriedrich Nietzsche
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin ÜstüneDavid Hume
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin SosyolojisiMax Weber
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan ve Tapınak ŞövalyeleriAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILaiklik /Enigma'ya Dönüşen ParadigmaAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan Misyon ve DiyalogDr. Ali İsra Güngör
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOsmanlıdan Günümüze Misyoner FaaliyetleriNecdet Sevinç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAltay Türklerinde ÖlümJean Paul Roux
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞeyhler Müritler ve Yalancı PeygamberlerHulki Cevizoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Aydınının Din Anlayışı & 1980 Sonrası ÖrneğiDr. Necdet Subaşı