Müzeyyenim’si Uğur Aydemir PDF

Yazarın kalemiyle kahramanı arasında bitmeyen bir çekişme var sanki. Hikâye tamamlanacak mı, yoksa sonsuza dek yarım mı kalacak? Belki de yazar, artık o satırları doldurmak istemiyordur; belki de karakteri, acıya daha fazla dayanamayıp isyan etmiştir. Kim yoruldu önce, kim pes etti? Yavaş yavaş, sindire sindire yazılan hikâyeler daha mı güzel olur? Ama yazar, acı çekiyorsa eğer, neden bırakmıyor kalemi? Belki de karakteri ilk kez sesini yükseltmiş, “Yeter!” demiş olabilir. Ya da yeni bir sayfa açmanın zamanı gelmiştir artık.

Sevgilerimiz bile bazen bencil değil mi? Onun sadece bizimle mutlu olmasını ister, başka türlüsüne tahammül edemeyiz. “Keşke bir kez olsun gülse, mutlu olsa da kimle olursa olsun,” diyebilir miyiz gerçekten? Bu hikâye de böyle bir ikilemle dolu: yazmak, bırakmak, acı çekmek, vazgeçmek… Ya da belki de her şey çoktan unutulup gitmiştir.