Meşa Mirine Nazım Özcan PDF

Meşa, son anlarını yaşarken bile dönüp arkasına bakmadı. Ölümün ayak sesleri yaklaşıyordu; belki bir kurşun alnına saplanacak, belki de arkasında patlayan bombanın alevleri bedenini saracaktı. Yine de yürümeye devam etti. Gözlerini ileriye dikmiş, geçmişin yükünü sırtında taşırken, toprağın sonsuz derinliğine karışacakmış gibiydi. Her adımda biraz daha uzaklaşıyordu hayattan, ama geri dönmek yoktu. Yaşamak da ölmek de aynı yöne doğru akıyordu artık.