Manoli`nin Gözyaşları Kemal Arı PDF

Şirince’nin yamaçlarında ilkbahar, sessizliği yavaşça dağıtan bir hareketlilikle gelir. Dağların eteklerinde kurulu bu köy, zorluklarla dolu bir yaşamın ortasında bile gururunu hiç yitirmez. İnsanlar, baharın ilk ışıklarıyla birlikte kapılarını açar; tarlalara, bağlara, meyve bahçelerine doğru yola koyulurlar. Toprak bereketini sunarken, dallar meyvelerin ağırlığıyla eğilir, incirler tatlı bir bal gibi akar. Kuş sesleri daha gür çıkar burada, rüzgârla dans eden yapraklar arasında özgürce uçarlar. Geyiklerin bir zamanlar su içtiği pınarlardan akan sular, ceylanların serinliğinde yankılanır. Şirince, doğanın her zerresiyle can bulduğu bir yerdir; otlar, çiçekler, ağaçlar, yeşilin bin bir tonuyla gökyüzüne uzanır. Ufukta dans eden renkler, bir ressamın fırçasından dökülmüş gibi sürekli değişir, akar, çoğalır. Bu köy, sadece insanların değil, doğanın da kendi hikâyesini yazdığı bir yaşam alanıdır.