Kendime Bir Yer Ahmet Güneş PDF

Her sabah aynı vapurda karşılaştığım adam, günlerdir yan yana yol alıyoruz. Her seferinde bana saati, tarihi soruyor, ardından birini ya da bir şeyi beklercesine denize dönüp bakıyor. Bu sabah yine sorduğunda, kolumdaki saati çıkarıp ona uzattım. Önce şaşırdı, sonra gülümsedi. “Zamanı öğrenince var,” dedi, “sonra geri ver.” Sanki bu basit hareketle, uzun zamandır aradığı cevaba ulaşmış gibiydi. Gözlerindeki o bekleyiş, artık benim de merakımı uyandırmıştı.