Kehribar – Toprak Elif Demirbaş PDF

Gözlerini diktiği yerden bir an olsun ayırmadan, soğuk ve keskin bir tavırla yerinden doğruldu. Koltuğun arkalığına yaslanmıştı, ama duruşundaki gerginlik hiç azalmamıştı. “Burada olduğumuzun, ne yaptığımızın senin için zerre kadar anlam ifade etmediğini biliyoruz,” dedi, sesi alayla dolu. Öne doğru eğilip bakışlarını iyice sabitledi. “Acınası halinin, güçsüzlüğünün keyfini sürdüğünü görüyoruz. Ama şunu da bil: Senin bu yapmacık tavırlarına katlanmak zorunda değilim. Zaten zoraki bir tahammül gösterirken, bir de sahte bir beğeni numarası yapmanı çekemem.” Sözleri, odadaki havayı daha da ağırlaştırmıştı.