Kavil Tuğrul Keskin PDF

Gönlün akıntısında insanlar geçip giderken, beyaz kediler hep aynı saflıkta kalır. Acı, insanları karartır; kedilerse bembeyaz, kırılgan ama dimdik. Zaman bir an durur, su donar, ömür bir noktada takılır. İnsanlar karanlığa doğru akarken, kediler kırık beyazlığını korur. Tuğrul Keskin’in *Kavil*’inde hayatın bu keskin zıtlığı, şiirsel bir dille anlatılıyor. Kısacık sayfalarında büyük bir duygu yoğunluğu barındıran kitap, insanın ve kedinin varoluşunu yan yana koyarak okuru derin bir sorgulamaya davet ediyor. Sadelikle derinliği buluşturan bu metin, sessizlikte yankılanan bir çığlık gibi.