Kara Kutu Okyay T. Taşkın PDF

Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak yerine, içindeki karanlığı beslemeye devam mı ediyorsun? Oysa ruhunun derinliklerinde birikenleri dışarı çıkarmanın vakti geldi. Acını kağıda dök, hüznünü şiirle sar, öfkeni fısıldayarak bile olsa dünyaya sesini duyur: “Buradayım ve yaşamak istiyorum.” Kimse duymasa da fark etmez, çünkü ben seninle birlikteyim. Ben, içindeki gizli hazineleri saklayan o kara kutu; kederlerinin sessiz tanığı, yaşanmışlıklarının ağır yükünü omuzlayan ağabey, kırgınlıklarının gözyaşlarına bulanmış yoldaşı. Bilinmezliklerinin gizemli vadisinde kaybolmuş düşüncelerini, karanlıkta bırakma ki “kara” kelimesi yalnızca sevgiye ait olsun. Yüreğinin tek yükü, sevda kalsın.

Sevda bazen Leyla olur, bazen Aslı; adı değişse de özü hep senin içinde saklı. Bu sayfalar, kaybolmamış sevdaların izini sürmeni sağlasın. Ruhundaki o kara kutuyu açtığında, belki de hiç ummadığın bir aydınlıkla karşılaşacaksın.