Ölüme doğru akan bir hayatın portresidir İvan İlyiç’inki. Onun en nefret ettiği şey yalandır ve etrafındaki herkesin gözünde gördüğü şey apaçık gerçeğe ihanettir. Tolstoy’un sıradan ve basit olduğu için korkunç olarak tanımladığı bir hayatı vardır. Birbirinin aynısı günler, karanlığa doğru akması dışında neredeyse donuktur. İvan İlyiç’in Ölümü de sıradan mı olacaktır? “Ne önemi var? Hiçbir anlamı yok.” dedi kendi kendine, yattığı yerden karanlığa bakarak. “Ölüm. Evet, ölüm. Hiçbiri bilmiyor, bilmek de istemiyor; bana acımıyorlar. İşte, piyano çalıyorlar.”
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu