İt Herif Hüseyin Kocabıyık PDF

Gece yarısı uyanan adam, aynada kendini tanıyamadı. Bir zamanlar elleri olan yerde artık pençeler, ses tellerinin olduğu yerde ise yalnızca hırıltılar vardı. İnsan bedeni gitmiş, yerine sarı tüylü, dört ayaklı bir yaratık gelmişti. Ne olduğunu kavramaya çalışırken, ağzından çıkan tek şey boğuk bir havlama oldu. Artık o, bir köpekti – hem de kendi deyimiyle “İt Herif”.

Aynı saatlerde, sokaklarda yaşayan bir köpek, gözlerini lüks bir yatakta açtı. Üzerinde insan teni, ellerinde parmaklar vardı. İçgüdüleri havlamasını söylese de gırtlağından çıkan sesler anlaşılmaz bir karmaşaya dönüştü. Zamanla bu garip dönüşümün sırrını çözecekti, ama şimdilik tek bildiği, artık havlamak zorunda olmadığıydı. Ta ki yeni bedenine alışana dek.