Müslümanların ötekilerle ilişkilerinde, asıl olan barıştır ve savaşa ancak zorunluluk sebebiyle başvurulabilir. Barışı emreden ayetler ve Hz. Peygamber’in süre sınırı koymaksızın yaptığı andlaşmalar göz önüne alındığında, türü ne olursa olsun Müslümanların yararını gerçekleştirmek amacıyla geçici veya sürekli olarak savaş haline son verip barışa yönelmekte ve bunun için andlaşmalar yapmakta bir mahzur bulunmamaktadır. Öyle olunca Müslüman olmayan ülkelerle ortak fayda esasına dayalı, ilim, kültür, ticaret ve hizmet sektörlerinde ve başka alanlarda andlaşmalar yapmakta dinî yönden herhangi bir sakınca yoktur. Öte yandan İslam, taraf oldukları andlaşmalara saygı göstermeleri hususunda Müslümanları icbar eder. Geçerli bir andlaşmanın gereklerini yerine getirmek Müslümanlar için hem dinî, hem de hukuki bir sorumluluktur. Karşı tarafın gayrimüslim olması geçerli andlaşmadan doğan sorumlulukları yerine getirmeme hususunda Müslümanlar için asla bir mazeret olamaz.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVahdet-i Vücud FelsefesiDavud el-Kayseri
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOlağanüstü Olaylar ve Aralarındaki Farklar Mucize Keramet SihirBakıllani
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMevlana Felsefesi / Çağlar Ötesini Aydınlatan IşıkHanri Benazus
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDüşüncelerMalik Bin Nebi
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVelayetnameHacı Bektaş Veli
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITembihatMahmud Ustaosmanoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIEleştirellikten Uyuma (Müslümanların Kamusal Alan Serüveni)Alev Erkilet
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKızılbaş Türkler Tarihi, Oluşumu ve GelişimiNihat Çetinkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİslam Medeniyeti Tarihi (2 Cilt)Corci Zeydan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİdeal DevletFarabi
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAydınlığa Giden YolŞeniz Yücel
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGerçeği Arayan Genç KızGülay Atasoy