İkilem Serdar Demirkollu PDF

“Kim olursa olsun, senin durumuna düşseydi, aynı şeyi yapardı. Bu kolayca kabul edilir bir hata değil. Ben şimdi sana, her insan hata yapar affet desem, işin kolayına kaçmış olurum. Sadece şunu iyi bil. Aradan bunca zaman geçmesine rağmen, başka biri ile evlenmene rağmen ve sana çok büyük bir hata yapmasına rağmen onu unutamıyorsun çünkü senin için doğru kişi oydu. Bu kuru gül yaprakları hangi insana dert ortağı olabilir ki bir düşünsene kızım. Sadece ondan kaldığı için değerliler sana. Sen nasıl şimdi mutsuzsan, o da senin kadar mutsuz emin ol. İşte hayat böyle bir şey… Gurur, kişiliğini rencide edene yapılır. Aşkta gurur olmaz. Var olduğunu düşünüyorsan, ömür boyu mutsuzluktansa, birkaç günlüğüne gurursuzluğu tercih edeceksin.” “Dönüp göz göze geldiklerinde, tarif edilemez bir davetkârlık vardı bakışlarında. O an, hiçbir beyin, doğruyu yanlışı ayırt edemezdi. Dudaklar birbirine yaklaştı ve hayatlarının ilk öpücüğünü kondurdu diğerine. Bugüne kadar süratli giden bir arabanın verdiği heyecan dışında adrenalin yaşamayan vücutları, bu öpücük sonrası, festival kutlar gibi havai fişekler patlatıyordu içlerinde. Bu tarifsiz haz, tanımazdı karşısındakinin kim olduğunu. O gün başlamıştı Halil ve Esin’in arasındaki karşı konulmazlık.”