Tırmanmak bize göre değil, başımızı kaldırınca gökyüzünü görmek yeter bize. Kara geceler umudumu söküyor, yarınlara inancım ol. Karanlığı bölen gün ışığı, gecemi sabaha bağlayan manidar vakitlerim ol. Ben yarım kalmayı öğrendim hayattan, birlikteyken yarım olmayı öğretelim dünyaya. Yükseklik korkuma armağan düşüşlerim ol, diplerde tutunalım. Tırmanmak bize göre değil, başımızı kaldırınca gökyüzünü görmek yeter bize. Azla yetinmek değil bu, çok olmaktan korkmak. Çokluk uğramasın, yetebiliyorken biz bize. Hayatın karmaşasıyla gelen umutsuzluklar karşısında, dupduru bir inançla duran yürekli bir kalemden, hala tertemiz sevebilmeye inanan güzel yüreklere bir armağan…
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu