Onlar giderken Daye Kadın gördü ki şehir tarafından toz toza karışır vâfir asker gelir. Hemen haber eyledi. Baktılar ki iş fenaya varır. Said, Bânû’ya baktı, Bânû’nun rengi tegayyur olmuş. “Ey Bânû-yı Cihan, sen duayla meşgul ol. İnşallah ben bunları kuzgun yavrusu misali târumar ederim” dedi. Bânû gayrete gelip “Server, ben senden evvel meydana gireyim. Atamın namudâr pehlivanı yoktur. Hepsi âdem yokluğundan pehlivan olmuşlardır.” derken düşman askeri gelip yetişti. Bu dört tane Allah dostu, otuz bin küffara mukabil oldu. Said-i Nebire, nara-ı tantana ile öyle bir Allahuekber nidası savurdu ki nice kâfirler kıyamet koptu sanıp akılları çâk oldu. Nebire, “Ey kavm-i müşrikîn, ben hayli zamandır kâfire kılıç urmadım. Bu kadarca kâfirle kanaat edemem. Şimdi kim cehennemin kapısını evvel açmak isterse karşıma çıksın!” dedi.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAkıllı Türk Makul Tarihİhsan Fazlıoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzler ve Maskeler Ateş Anıları - 2Eduardo Galeano
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYoldaşımız AtKudret Emiroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITomris Han'dan Atatürk'e Türk TarihiDeniz Kuşca
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISelanik'ten Gelibolu'yaCharles H. Sherrill
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞark MektuplarıLady Montagu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞahların ŞahıRyszard Kapuscinski
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMavi AnadoluAzra Erhat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKonya Yemek Kültürü ve Konya YemekleriNevin Halıcı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİbn Sina'nın Küçük Tıp KanunuH. Kadircan Keskinbora
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Medeniyeti TarihiZiya Gökalp
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISosyoloji ve TarihDoğan Ergun