Hafız-ı Şirazî: XIV. yüzyılda İran’da yaşamıştır. Yaşamı hakkında günümüze ulaşan bilgilerin kesinliği de tartışmalıdır. Hafız, İran şiirine çığır açacak ölçüde önemli yenilikler getirmiştir. Şiirlerinde hayatı, dünya nimetlerini ve gündelik olaylardan kaynaklanan duyguları konu olarak işlemiştir. Meyhane, şarap, saki, dilber, gül gibi sözcükleri birer mazmun olmaktan çok gerçek anlamlarıyla kullanmıştır. Gazel dilinin kurucusu olan Hafız-ı Şirazî, sadece beyit bütünlüğü gözetilen şiirde konu bütünlüğünü gözeten ilk şairlerdendir. Şiirleri sanat çevrelerinde beğenildiği kadar halk tarafından da benimsenmiş, dîvânı halk arasında gönül ilişkileri ve talih konusunda başvurulan bir falname olarak kullanılmıştır.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki DedektifGülşen Gazel
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZührem Savrulan GazelSaliha Değirmenci Yavaş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra ve Karabibik (Cep Boy) (Tam Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZiver ve DivanıHasan Kaplan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyıllık ŞiirlerMehmet Demirkol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZehra (Sadeleştirilmiş Metin)Nabizade Nazım
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYürek ki paramparçaCemal Süreya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzyılın Türk şiiri, 1900-2000Mehmet H. Doğan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emrenin Risaletün-Nushiyye’si ve Divan’ıVasfi Babacan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre ŞiirleriRıza Süreyya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre’nin Risaletü’n-Nushiye ve Divan’ının Vahit Paşa 2 (3365-5) NüshasıEbubekir Eraslan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre Hayatı ve Bütün ŞiirleriMustafa Necati Bursalı