Günümüzde iletişim teknolojilerindeki hızlı dönüşüm, haberin doğasını ve habercinin rolünü köklü biçimde değiştiriyor. Artık haber, anlık erişilebilen, sınır tanımayan bir yapıya büründü; hem hızı hem de yayılma kanalları çeşitlendi. İzleyiciler, tek kaynağa bağımlı kalmadan bilgiyi sorgulama, doğrulama ve hatta kendi haberlerini üretme imkânına kavuştu. Bu durum, habercinin güvenilirliğini ve toplumsal sorumluluğunu her zamankinden daha görünür kılıyor. Ne var ki, bu görünürlük, gazetecinin karşı karşıya olduğu baskıların yalnızca bir yüzü. Haberci, kamu yararını gözetirken sansür, otosansür ve güvencesizlik gibi sistemik sorunlarla boğuşmak zorunda kalıyor. Peki, bu koşullarda haberciler gerçekten özgürce üretim yapabiliyor mu? Sansür mekanizmaları, meslek etiğiyle nasıl iç içe geçiyor? Ve en önemlisi, haberin asıl amacı olan kamu yararı, bu süreçte ne ölçüde korunabiliyor? Kitap, televizyon.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu