Güvercinler Ölmeseydi Kolektif PDF

Ömür, babasının her zamanki gibi sigarasıyla oturduğu koltuğun önünde durup ona bakarken, içini kemiren duyguyu ilk kez net olarak algıladı. Adamın yüzündeki solgunluk, yanaklarındaki çöküntü, yılların izlerini taşıyan elleri… Hepsi bir anda anlam kazanıyordu. Oysa şimdiye dek hissetmediği bu yakınlık, onu beklenmedik bir adım atmaya sürükledi. Yanına oturup elini dizine koydu, sanki yıllardır konuşmadıkları bir dilden kelimeler seçiyordu. “Baba,” diye mırıldandı, “puanlarımı duydun mu? Artık istediğim yere girebilirim.” Adam başını kaldırmadan sigarasından bir nefes çekti, “Duydum,” dedi sadece. Ömür, onun içindeki fırtınayı sezmeye çalışırken, kulağına eğilip fisıldadı: “Merak etme, her şey düzelecek.” O an, aralarındaki sessizliğin içinde bir şeyler değişmeye başlamıştı.