Gönül Pencerem Asim Yavuz PDF

Yaşanmışlıkların izleriyle örülü bir yürek, zamanın acımasız akışında savrulup duruyor. Geçmişin ılık esintilerine hasret, günlerin karanlığında kaybolmuş bir ruh… Dikenlerle sarmaş dolaş olmuş güller arasında, anlamsız bir bekleyişin içine gömülmüş. Rüzgârın hoyrat dokunuşları, kurulan tüm bentleri yıkıp geçmiş; yarını olmayan bir güne umut bağlamış, kendini haksız yere suçlamış. Hayalin teninde saraylar kurarken, gerçeklerin soğuk yüzüyle yüzleşmek zorunda kalmış.

Yazın sıcaklığına aldırış etmeden, kışın ayazına teslim olmuş; reyhan kokulu anılarla avunmaya çalışmış. Sitemi, işvesi, gözyaşlarıyla sarıp sarmalamış; gönül penceresine bir şamdan gibi asmış acılarını. Hasret, gecelerini süslerken, nazın çağlayanlarında boğulmuş, yanıp tutuşmuş bir sevdanın izlerini sürmüş. “Bir kez olsun tut ellerimi” diye yalvarmış, içindeki yangını anlatabilmek için.

Gül ve sarmaşık, haline gülmüş; ulaşılmaz bir.