Göçmen Kuşlar Yaralı Da Uçar Zeynep Mehtap Gürel PDF

“İkinci çocuğum Bahar iki buçuk yaşında, havale geçirdi. Sanki öldü. Hastaneye zor yetiştik. Belinden omurilik sıvısı alıp baktılar menenjit mi diye. Değilmiş. Kreşten bir virüs kapmış olabilir dediler. Çok korktum. Çocuğumla yatıyorum artık. Geceleri sanki uyku apnesi var gibi nefesi birden duruyor, dürtünce nefes almaya devam ediyor. Doğru dürüst uyuyamıyorum, nefesi durdukça dürtüyorum. Yoğun çalışıyoruz. Akşam oturmalarına o kadar çok vakit yok artık. Annem Türkiye’den geldi. Eşim Emin eve çok geç geliyor. Trafikten mustarip. Her yaz göçmen Türkiyeliler Türkiye’ye gidiyor, biz ise Fransa’ya arkadaşlarımıza. Fransa’nın Akdeniz kıyısında Perpignan’dan başlayıp İtalya’ya kadar kamplarda kalarak gezdik, çok eğlendik. Haziran ayında Ahmet, Hollandalı bir erkek arkadaşı ve annemi de alarak Türkiye’ye arabayla gitti. Ayşe sonradan oğluyla birlikte uçakla gitti.”