Gittin De Şeref Öztürk PDF

Yağmurun ıslattığı sokaklarda, akasya yapraklarına sinen o bildik koku hâlâ seni hatırlatıyor. Bekleyişin izleri, şehrin her köşesinde gizli; gelmeyeceğimi bile bile içimdeki yolcu, olmayan bir durağa varacağını sanıyor. Çocukluğunun kapısını çalıyorum, ama sen çoktan gitmişsin. Daha dün gibi, yıldızsız bir gecenin ardından şafak sökerken, bensizliğin sesi kulaklarımda çınlıyordu. Gelmeden bir gün önce, kendi kendime oynadığım oyunlarda hep kaybeden bendim. Vaktinde yetişemedim, görmedim. Nasıl gittiğini anlamadım bile.

Gittin işte. Yüreğin sevme yaşına yeni adım atmışken, belki de papatyalarla ördüğün bir taç vardı başında. Ardımdan bıraktığın boşluk, çığlıklarımı boğmaya yetmiyor. Seni çağırmaktan başka elimden bir şey gelmiyor.