Gene Sevda Gene İsyan Seyfi Herdem PDF

Ege kıyılarında, ince kumların üzerinde cansız yatan bir çocuk. Üzerinde solmuş mavi hırkası, kırmızı pantolonu, dalgaların hırçınlığına yenik düşmüş bedeni. Elleri yumuk, gözleri donuk, nefesi tükenmiş. Kim bilir hangi sınırdan, hangi savaşın ortasından sürüklenip gelmiş? Suriyeli mi, Iraklı mı? Adını bile bilen yok. Yalnızca sessiz bir çığlık kalmış geriye: “Annem nerede? İnsanlık nerede? Hukuk nerede?”

Bodrum sahilleri, bu küçük bedenin karşısında utançla eğiliyor. Çocuk, sırtını dönmüş dünyaya. “Böyle mi uygarlığınız?” diye soruyor sessizce. “Böyle mi düzeniniz? Benim varlığım bir hata mıydı, yoksa sizin sisteminiz mi çürük?” Dalgalar, cevapsız kalan bu soruları bir kez daha sahile vuruyor. Acı, kumlara karışıp kayboluyor.