Eyvallah Arif Topal PDF

Geçmişin izleri silinmez, sadece üzeri örtülür; tıpkı onun gibi. Her ayrılık anında yeniden başa sarar gibi olurum: Nerede kalmıştık, hangi sözün ardında durmuştuk? Senin gelişin, aşkın ayak izleriyle dolu bir yoldu benim için. Şiirlerindeki her satır, o izleri saklamaya çalışsa da, adımlarının ağırlığına engel olamadı. Oysa ben, seni gördüğüm anı hayatımın dönüm noktası sayacak kadar hazırdım sevmeye… Dönüp dolaşmak istemedim diye değil, seninle hiçbir yolda yürüyemeyeceğimi anladığım için uzaklaştım. Dünyadaki bütün aşklar senin olsun, beni unut gitsin. Sol yanımda uyusan, hep rüyamda kalsan… Ama bir kez dokundun içime, parmak izlerin gözlerimde kaldı. Nereye baksam, senden bir iz bırakıyorum sanki. Kaçmak istediğinde açabileceğin, sonra da yüzüne kapatıp gidebileceğin bir kapıyım ben. Gel, aç ve git… Söyle, şimdi hayatında neyim ben? Kaybolmuş bir anı mı? Sarılmaz bir yara mı? Ya da gidilmemesi.