Düzenin Zencisi Olmak Doğan Karasu PDF

Güzel, fıtrattır. Her bir nesnenin dolaysız özüdür. Fıtratın tezahürü, tevarüs edişidir. Güzel, kendisini düşündürendir. Düşüneni delirtendir. Beyni kendinden geçirtendir. Kendini içten içe buharlaştırandır. Hiç bir menfaat gözetmeyen bir doyuma konu olandır. Doyumu doyumsuzlaştırandır. Acının olgunlaştırdığı çiledir. Çilenin arananıdır, haz verenidir. İla nihayet bir tadı olmayandır. Güzel, zihinsel, duygusal, ahlaki, vicdani bir doygunluk sağlar. Güzelde akıl, duygu, ahlak, vicdan inşa eder. Güzel kalıpsızdır. O, mahkûmiyete gelmez. Pranga taktırmaz. Pranga olur, esir alır. Güzel, boyutu olandır. Düzen, oran ve boyutun en narin, ahenkli ve zarif armonisidir. Güzel, çığlıktır. Hakikatin özüne münhasır bir çığlık. O, faziletin samimi yakarışıdır. Çokluktaki birliğin bizdeki iz düşümüdür. Güzel, asaletin varlıktaki tezahürüdür. Güzel, sonsuzluk duygusunun beyinde bıraktığı buruk tattır. Sonsuzluğun beka duygusuna düştüğü dipnottur. Ruhu doyuran, ruhani niteliği olan aşkın ve içkin bir değerdir. Ubudiyet özelliğiyle hayata can veren tözdür. Doğru bakışın, doğruyu doğru görmenin insanda oluşturduğu halet-i ruhiyedir. Bendeki başkasıdır, bendeki ‘diyar’dır. Beni başkalaştıran ‘ben’ dir. Derdin şifa bulduğu duygudur. İnsanın, dünyasını tamir edişidir, çocukluğuna getirdiği anaforik tanımdır. Bir başkasının bende oluşturduğu başkası, başkasının da öteki saydığıdır. Ötekinin kendisine farklı kıldığıdır. Ötekinin kendisine benzeştirme ihtiyacı duymadığı farklılıktır. İnsanın gerçekle gerçekleştirdiği insani, vicdani, ahlaki, ilmi izdivaçtır. Güzel, çığlıkta erimektir. Doğruya doğru bir şekilde sevdalanan iç geçirmişliklere alkışla destek tutmaktır. Vicdanın, bilginin ve hakkın esiri olmasıdır. Güzel, âlemin terkidir. Âleme duyulan aşktan günü gelince vazgeçebilmektir. O, seni gözden çıkarmadan senin onsuzluğa göğüs germendir. Her daim hazır olma halidir. Hiçbir şeyin kalmadığı duygusunun tavan yaptığı noktada hayata yeniden sarılabilme niyet ve arzusudur. Bu niyette; yabancılaşmayan, ‘kendisi olmak’ vadır. Zencisi, karası, sarışını, esmeri, beyazı vardır ve fakat ayırımsızdır! Eger bir renk kendini esas, diğerini “öteki” görürse sorun vardır. Beyaz düzenin yarattığı zenci gibi.