Janusz Korczak’ın 1910’larda açtığı iki yetimhane, adeta çocuklar tarafından cumhuriyet ilkeleriyle idare edilen birer çocuk cumhuriyetiydi. Çocuklara bambaşka bir gözle bakıyordu; onların toplumun büyük bir yüzdesini oluşturduğunu, bu nedenle de birer vatandaş muamelesi görmeleri gerektiğini düşünüyordu. İnsanın hayatının en önemli döneminin çocukluk olduğunu ve böylesi neşeyle dolu bir zamanın bir daha gelmeyeceğini söylemişti. Janusz Korczak 1942 yılında, yetimhanesindeki çocukları yalnız bırakmayıp onlarla Varşova’daki gettolardan Treblinka kampına giderken aslında kendi ölümüne gidiyordu. Böylesi büyük bir fedakârlık ancak kendisini her şeyiyle inandıklarına adayanlarda görülür.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIUnutma BiçimleriMarc Auge
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKimlik İnşasıProf. Dr. Nuri Bilgin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIUygarlığın HuzursuzluğuSigmund Freud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBeyninize Hoş GeldinizSandra Aamodt
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIPolitik Romantizm ve Modernite EleştirileriHasan Aksakal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZorlu Yol Evlilik ve Birlikte Yaşama SanatıDaphne de Marneffe
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZorluklar Karşısında Metanet GöstermekMehmet Dinç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZorbalık Hakkında Her Şey: Kimse Bir Şey DemediUzm. Psikolog Ayben Ertem
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZor Bir Ailede Büyümek Geçmişi Onarmanın ve Hayatını Geri Kazanmanın YollarıSusan Forward