Bozgundan Zafere/Musullu Abdülhadi’nin İzinde Doç. Dr. Esat Arslan PDF

12 Kanun-ı sani 1916 “…Efrat kedi eti yemiştir.” 8 Kanun-ı sani 1916 “…Yarın bir nefer idam olacak.” 9 Temmuz 1916 “…Çok bitliyim. Sefalet çekiyorum. Bugüne kadar daha hiç rahat görmedim. Ayağımdaki delikli çizme bir teki çarıktır.” 14 Temmuz 1916 “…Düşman karşımda yüksek bir tepededir. Açım, yiyecek yoktur.” 23 Eylül 1916 “…Terfiiden henüz bir şey çıkmadı.” 31 Kanun-ı evvel 1917 Brest Litovsk Antlaşması sonrası; “…Artık harp bitti. Yakayı kurtardık. Yakında sulhu göreceğiz. İyi yaşayacağız.” 17 Mart 1918 “…Artık Ermenilerin İslamlara yaptıkları mezalim hakkında uzun uzadıya yazmayı lüzum görüyorum. Vilayet-i Şarkıyede bulunan lüzum görüyorum. Vilayet-i Şarkıyede bulunan İslam arkadaşlarımız, köylülerimiz, kasabalılarımız bu fecayi-i uzma ya şahittir. Bunun için İslamlar bu fecayi-i ebediyen unutmamalı. Bu mezalimi unutmayalım, unutmayalım, unutmayalım, unutmayalım.”