Bir Obsesifin Günlüğü By Obsesif Daktilo PDF

Gece yarısı zihnimin karanlık koridorlarında dolaşan düşünceler, zincirlerinden boşanmış vahşi hayvanlar gibi saldırıyor. İçimdeki ses, fısıltıdan çok bir haykırışa dönüşüyor: “Kapağı kapat artık! Geri sayım başladı.” Peki, bu son dakikaları boşa harcamanın ne anlamı var? Belki de bu tabut, kaçmak istediğim her şeyden bir sığınak olabilir. Cilalı ahşabın ve yeni derinin kokusu, aklımı bulandıran bir sis gibi etrafımı sarıyor. Son ne zaman mantıklı bir karar verdiğimi bile hatırlamıyorum. Kimin için, ne uğruna doğru seçimler yapmaya çalışıyorum ki?

Bu gece sorularım daha da çoğaldı; demek ki bir yerlerde bir şeyler ters gidiyor. Cevaplar, belki de o tabutun içinde saklı. Bir an için kendinizi benim yerime koyun. Odanızın tam ortasında, sahipsiz bir tabut dursa, içine girmekten kaçınmak için iradenizi ne kadar zorlayabilirsiniz? Belki de bu, kaçınılmaz olanın ilk adımıdır.