Anna Ahmatova’nın satırlarında, yalnızlığın soğuk nefesi hissedilir. Bir zamanlar yankılanan sesler susmuş, geriye yalnızca rüzgârın taşlara çarpan uğultusu kalmıştır. Sanki gökyüzü altında tek başına bırakılmış gibidir insan; ne bir dost, ne bir umut, sadece sessizliğin ağırlığı. Şiirlerin her dizesi, tutsaklığın acısını fısıldar gibi okurun içine işler. Ahmatova, kaybolan insanlığın izini sürerken, kendi yalnızlığıyla yüzleşir. Kelimeler, bir çığlık gibi yükselir, ama kimse duymaz. Taşların soğukluğu, yüreğe siner; zaman durmuş, geriye sadece acının izleri kalmıştır. Bu sayfalarda, insanın en derin yalnızlığına tanıklık edersiniz.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu