Dil birliği üç, dört adamın aynı dilde yazmasıyla olmaz. Dilin işlenmesi ve yavaş yavaş gelip birleşmesi gerekir. Dil yapmacıklığı, zayıflığı sevmez; zorlamayı, gücü de kabul etmez. Dil, kendi kökü üstünde biter, yükselir, kol kanat açar ve bu asudelik sayesinde de öyle güzel, zarif ve engin bir hâle gelir ki herkesi kendine hayran bırakır. Dilin kökü halkımızın yarattığı halk edebiyatındadır, bu dil zenginliğinin araştırılıp öğrenilmesi, ezberlenmesi ve işlenmesi gerekir. Dil araştırmacıları, halkımızın arasında gezip dolaşmalı ki dilin köklerini öğrenebilsin. Bizim asıl dilimiz pazarlarda, halkın toplandığı yerlerde, Terekeme obalarında konuşulmaktadır. Kalem sahiplerimiz buralara yönelip bu insanları “kendi dilleri” ile konuşturup yol göstermek yerine, kendileri doğru yoldan çıkıp halkı da avare etmek istiyorlar.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı Yargısının İşini Bitirmek İçinAntonin Artaud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRameau'nun YeğeniDenis Diderot
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGösterge AvcılarıMehmet Rifat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÇalkantı ve DalgaEbubekir Eroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBaharla GelenErhan Bener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZurnaMıgırdiç Margosyan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZygmunt BaumanTony Blackshaw
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Boynu: Oluşum RomanıJudith Schalansky
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürih HikayeleriGottfried Keller
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZüppeZehra Yiğit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge