Sahabe-i Kirâm’ın büyüklerinden olan Hz. Ömer, Hz. Ebûbekir’den sonra İslâm’ın ikinci halîfesidir. Sözünü dinletir, dînî hükümlerin yerine getirilmesinde şerrinden korkulan insanların haksız tenkitlerinden ve tecavüzlerinden, dil uzatanın kötü sözünden çekinmezdi. Hiçbir hususta hatır gözetmez, her hal ve işte adaleti seçer, kat’iyyen taraftarlık yoluna gitmezdi. Adaletine bütün dünya hayran kaldı. Doğruyu yanlıştan ayırdığı için kendisine “Fâruk” denildi. Hz. Ömer zamanında çok fetihler oldu. Halîfeliği sırasında İran devleti tamamen ortadan kaldırılırken, Mısır ve Kudüs’ten Erzurum’a kadar Bizans topraklarının çoğu Müslümanların eline geçti. On sene halifelik yaptı. Hicretin 23. senesinde 63 yaşında, Ebu Lü’lü adında bir köle tarafından şehit edildi (M. 644).
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı İle BirlikNeale Donald Walsch
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIEzoterik-Batini Doktrinler TarihiCihangir Gener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDeccal, Hristiyanlığa LanetFriedrich Nietzsche
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin ÜstüneDavid Hume
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin SosyolojisiMax Weber
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan ve Tapınak ŞövalyeleriAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILaiklik /Enigma'ya Dönüşen ParadigmaAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan Misyon ve DiyalogDr. Ali İsra Güngör
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOsmanlıdan Günümüze Misyoner FaaliyetleriNecdet Sevinç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAltay Türklerinde ÖlümJean Paul Roux
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞeyhler Müritler ve Yalancı PeygamberlerHulki Cevizoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Aydınının Din Anlayışı & 1980 Sonrası ÖrneğiDr. Necdet Subaşı