Hâlbuki yaşamış olduğum duygu ve düşüncelerimi çevremdeki insanlara bahsetmiş olsaydım, vazgeçmeme umut olabilirlerdi, şu an böyle bir acı hissetmezdim en azından. Hayallerim ne kadar ertelense de artık olabileceğinin umuduyla avunmak yeterli değildi benim için ve maalesef Oğuz için. En son, kız kardeşime çöplükte bulduğum bisikleti armağan ettiğim günün akşamı, hayalime olan umudum yeniden alevlendiğinde, ev halkı tamamen akşam yemeğimizi yemek üzere sofranın başındayken yüzümü kaplayan mutsuzluğumu ifade eden mimiklerimle bakışlarımı anneme çeviriyor ve üzgün sesimle, “Anne, bisiklet.” diyorum.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı Yargısının İşini Bitirmek İçinAntonin Artaud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRameau'nun YeğeniDenis Diderot
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGösterge AvcılarıMehmet Rifat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÇalkantı ve DalgaEbubekir Eroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBaharla GelenErhan Bener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZurnaMıgırdiç Margosyan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZygmunt BaumanTony Blackshaw
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Boynu: Oluşum RomanıJudith Schalansky
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürih HikayeleriGottfried Keller
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZüppeZehra Yiğit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge