İletişim Bir Buz Paspası Berker Alanlı PDF

Yetimhanenin boğucu sessizliği, duvarlara sinmiş umutsuzlukla birlikte nefes alıyor sanki. Her şeyin ortasında, bir çocuk kalemi eline alıyor: “Yazmasam çıldıracağım,” diye fısıldıyor kendi kendine. Tek bir cümle, tek bir kelime bile yetiyor bazen insanın içindeki yükü hafifletmeye. Burası dayanılır gibi değil; güçsüz bedenler, kırık hayaller, unutulmuş sesler… Hepsi bir arada, birbirine karışmış. “Ben buradayım,” diye haykırıyor satırlara, “ama sen beni görmüyor musun?”

Gözlerindeki bakış, aynaya yansıyan kendi yüzünde kaybolup gidiyor. Herkes bir yerlerde sıkışmış, bir şeylerin arasında kaybolmuş. O ise yalnızca iki kulağının arasında, görünmez bir gölge gibi duruyor. “Bak, işte ben,” diyor, “senin içindeyim.” Acı çekmek, susmak, umut etmek… Hepsi birer cümleye sığınıyor. Yazmak, belki de tek kurtuluş.