Hüzünlerin Cenderesinde Mualla Yassıbaş PDF

Mahzun, yitik gülüşü düşmüş… Hüzün hüzün öksüzlüğü sırıtıyor, yüreğimin…! Bir kulak verebilsen, Köşe başındaki, kırık-dökük camlarıyla, sıvası dökülmüş, boyasının yerinde yeller esen… ”Terk ettiğin” o eski eve. Sinmişliğiyle yürek sızılarımın… Dillenmişliğinde anıların… Camlarla, taş duvarlar sana… Senden sonra, nem kaldığını! Ah…ahhh bir kulak verebilsen… Ah bir kulak verebilsen… Senden vefalı çıkan, o camlarla, taş duvarlara…