Her Yönüyle Abhazya Anıt Baba PDF

Tanrı, dünyayı halklar arasında bölüştürmeye karar verdiğinde, melekleri aracılığıyla herkesi bu paylaşıma çağırır. Dağıtım günü gelir, her topluluk kendine düşen topraklara kavuşur ve yurtlarına döner. Ancak Abazalar, ertesi gün utana sıkıla Tanrı’nın huzuruna çıkar. “Dün gelemedik, çünkü evimizde bir misafir vardı,” derler. Tanrı, konuğuna gösterilen bu özeni görünce çok duygulanır; zira O, misafiri kutsal bir emanet olarak görmeyi buyurmuştur. Bu içtenlik karşısında Abazaları cezalandırmak yerine, onlara kendisi için ayırdığı küçük ama eşsiz bir ülke armağan eder. “Bu topraklar, dağlarla denizin kucaklaştığı, ormanların, göllerin ve nehirlerin cennet gibi süslediği bir yerdir,” der. “Ancak unutma, böylesine güzel bir yeri herkes ister. Onu korumak kolay olmayacak. Eğer sahip çıkarsanız, soyunuza mutluluk ve bolluk veririm; ama elinizden kaçırırsanız, beni çok üzer.” Abazalar, bu sözlerle yurtlarına.