Hadi Ses Ver Mehmet Çamcı PDF

Jamal’ın peşinden koştuğu o garip bitki, yaprakları bembeyaz, kökleri dört parçaya ayrılmış bir şeydi. Onu suya atlamaktan son anda kurtardım; gözleri delice parlıyordu. “Eğer suya düşmüşse, hâlâ burada bir yerlerde olmalı,” diye mırıldandı. Mağaranın bazı yerleri güneşle aydınlanıyor, bazılarıysa zifiri karanlığa gömülüyordu. Jamal’ın peşinden yetişmek giderek zorlaşıyordu; bu kilolarla nasıl bu kadar hızlı koşabildiğine akıl sır erdiremiyordum. Nihayet bitkiyi bulduğunda, neredeyse kutsal bir şeye dokunur gibiydi. Diz çöküp tapınacak gibiydi âdeta. Ben de bitkileri severim, ama bu kadar abartılı bir hayranlık beklemiyordum doğrusu. Heyecanı yatıştığında, kaçıncı kez sorduğumu hatırlamıyorum, “Bu ruh bitkisi dediğin de neyin nesi?” diye sordum sonunda. Cevabını beklerken, gözlerindeki o tuhaf ışıltı hâlâ aklımdaydı.