Güz Çığlığı Şerif Temurtaş PDF

Sonbaharın soğuk rüzgârları, yaprakların döküldüğü vakitlerde bir fısıltı gibi eser ormanda. Aşkın tükendiği, yeşilin sessizliğe büründüğü bu topraklarda, dallar kuru, kuşlar özgürce konaklar. Toprak, üzerine düşen her damlayı ateşe çevirecek kadar kızgın, sancılı bir bekleyiş içindedir. Derinlerde bir yerde, acının doğuracağı isyanın çığlığı yankılanır. Sözcükler, harflerin kızgın lavında erir; her satır, bir yanıp bir sönen kor gibi parlar. Bu şiirler, suskunluğun içinde patlamaya hazır bir feryattır.