Eski Eser Karanfiller Bedriye Korkankorkmaz PDF

Toprağı sürerken gökyüzüne yakarmıyorum artık; yağmurun gelişini sabırla beklemek yerine, ellerimle ektiğim her tohumda umudun filizlendiğini görüyorum. Değerlerim, sevgim ve çocuklarımın gözlerindeki ışıltı, benim gerçek zenginliğim. Görkemli salonlarda yaşayanlar belki lüksün içinde kaybolur, ama sokakta bir başına kalanlar, yoksullukla boğuşanlar da aslında kimsesizdir. Yaşlanmayı beklemeden, bedenimin dağılan parçalarını bir araya getirmeye çalışıyorum sanki; zamanın acımasız akışına direnmek yerine, gecenin karanlığında yıldızların titreşen ışığına sığınıyorum.

Yollar, sevgilinin dönüşünü bekleyen bir âşık gibi, sabırla uzanıyor önümde. Yaban çiçeklerinin kokusu, içimdeki huzursuzluğu dindiriyor; beni aramak için kırmızı bültenlere gerek duymuyorum. Merhametimin bedelini ödediğim anlar, zihnimde tazeliğini koruyor. Eski bir eserin tozlu sayfaları arasında gizlenmiş karanfiller gibi, içimde derin bir koku bırakıyor geçmişim.